Cumm jè bell mò la muntagn’
Ch r’ fogl’ verd ross e giall
Cumm jè bell la muntagn’
Sij’ a mancòs ca a sulagn’
Quann lu sol’ jè a l’vantin
Jè bell culurat’ e sularin’’.
Mò ca jè timp’ r’ castagn’
Jè chien’ r’ gent stran’j’ la muntagn’
S’ la pass’n e spass’n bona bon’
Ra ciaulin’ a lu cason’
Prim’ ‘ger’n sol’ i
puglis’
Ca s’ frecav’n r’
castagn’
a la facc r’ gliàrnuris’.
ca a la faccia nost’ s’ ver’ ben’
n’nfann accustà
n’sciun’
so arr’v’ntat’ lor’ i padrun’.
jè affullat la vij’
p’ munticch’j’
r’ mach’n e pustal’ chien’ r’ gent
ca camin’n la muntagn’
ra lu p’zzut’ a r’ sorgent’.
S’ n’ vann spurc’ddenn
cumm a tanta
cavallett
e fann r’ la muntagn’ terra nett
senza pahà mangh lu b’gliett.
Sìj’a la cost’ ca
a lu chian’
s’ frech’n i marrun’
pur’ a la facc’
r’ i M’rfatan’.
Castagn’ e nuc’ s’ r’gliott’n
a la facc’ r’
Rapuddis’ e r’ Bargliott
s’ n’ torn’n a r’
cas’ lor’
ch i sacch chjìn e tis’
e s’ fann pur’ na ris’.
E nuj’cumm a scem’
rimanim’ ch tant r’
nas’
po ra jìnt’ a lu pustal’
salut’n e fann pur’ la zinn a i forestal’.
E nuj’ca stacim’ sott
a la muntagn
quas’ tutt gl’ann
nuc’ e castagn’ n’ lass’n ‘ngann.
Meditiamo gente - meditiamo!

Commenti
Posta un commento